Próżniowe wydobywanie pary IEG VVE |
|
|
|
Konwencjonalna metoda wydobywania pary glebowej okazała się praktyczną i niedrogą metodą usuwania lotnych i częściowo lotnych węglowodorów ze strefy nienasyconej. Wydobycie pary glebowej przeprowadza się zwyczajowo przy użyciu nawierceń o niewielkim rozmiarze, które dochodzą prawie pod zwierciadło wody gruntowej i są wyposażone w sita o średnicy do 50 mm. W zależności od rozmiaru wyposażenia i właściwości gleby, dmuchawy pracują zazwyczaj przy różnicach ciśnienia od 100 do 300 milibarów. Wysokie podciśnienie wciąga wody zawieszone lub kapilarne do systemu napowietrzającego.
Tradycyjne systemy wydobywania pary glebowej generują także turbulencję w otoczeniu siatowej sekcji studni, co prowadzi do znaczącej redukcji wydajności wentylacji. Wentylacja turbulentnego powietrza pod wysokim podciśnieniem również skutkuje przegrzaniem dmuchawy używanej podczas pracy systemu. Ażeby przezwyciężyć takie utrudnienia IEG używa innowacyjnego rodzaju systemu do próżniowego wydobywania pary (VVE) używając specjalnej i opatentowanej podwójnego sita (DMF) w połączeniu z dmuchawą na bardzo niskie podciśnienie. Podwójne sito składa się z drobnoziarnistych granulek filtrujących umieszczonych między dwoma warstwami zwoju metalowych siatek z otwartą na ponad 50 % powierzchnią sitową. Metalowy zwój jest tak skonstruowany, żeby sztuczny pakiet studzienny nie redukował zbytnio otwartej powierzchni sitowej. Oddzielenie fazy powietrze/woda ma miejsce w DMF w celu uniknięcia wysuszenia strefy podpowierzchniowej. Poprzez odpowiednie ustawienie DMF możliwe jest uzyskanie niezbędnej prędkości wznoszenia powietrznego do usunięcia z dna studni gęstego powietrza glebowego obciążonego substancjami zanieczyszczającymi. Ponieważ gęstość substancji zanieczyszczających osiąga często wartość maksymalną w obrębie strefy kapilarnej, dlatego podwójne sito jest zwykle umieszczane wewnątrz tej strefy.
Korzyści
|


























